หลังจากทำใจอยู่นาน
วันนี้หม่ามี๊พาน้องกิ๊งกับน้องราฟ ไปฝังไมโครชิพ
เหตุที่ต้องฝังชิพ เพราะหม่ามี๊จะพาลูก 2 ตัว ออกนอกประเทศ
ความเดิมจากตอนที่แล้ว >>> "เมื่ออากินะจะ Go Inter !!!"
หม่ามี๊พาลูก 2 ตัว ขึ้นรถ
มุ่งหน้าไป รพ.แถวแจ้งวัฒนะ (ไกลบ้านสุดๆ - -")
เพิ่งมารู้ทีหลังว่า รพ.สัตว์แถวบ้านก็มีบริการนี้ เง่อ
หลังจากหลงทางไปหลายตลบ ในที่สุดหม่ามี๊ก็หา รพ.เจอ
เจ้าหน้าที่ รพ. มาช่วยหม่ามี๊ อุ้ม เด็กๆ เข้าไปใน รพ.
ในขณะที่เอาน้องราฟ ชั่ง นน.
พี่หมาตัวโตของคุณป้าคนนึงมาดมๆ เจ้าลูกชาย
แง่ว...แฟ่.....ตบพี่หมา 1 ป้าบ - -"
ที่เล่ามาไม่เห็นเกี่ยวกับไมโครชิพเลย 555
ไมโครชิพ(Microchip) เป็นชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่มีขนาดเล็กมากๆ บรรจุอยู่ในกรอบแก้ว โดยไมโครชิพจะถูกกำหนดหมายเลขไว้ภายในจากโรงงานผู้ผลิต ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงหมายเลขนั้นๆ การอ่านหมายเลขต้องใช้ เครื่องอ่านรหัสไมโครชิพ (Microchip Reader) เป็นตัวแสดงผล >>>อ่านต่อ
อ้างอิงจาก www.pettracthai.com
คุณหมอบอกว่า เจ็บนิดนึงนะครับ
แต่ไม่มากหรอก ขนาดเท่าเม็ดข้าวสารเอ๊ง
เหอๆ คุณหมอขา ข้าวคุณหมอคงพันธุ์ดีมาก
เม็ด โค-ตะ-ระใหญ่ เลยค่า
เข็มหน้าตาเหมือนเข็มฉีดยา
แต่เข็มขนาดบ๊ะเอ๊กเล้ย เง้อ.....
คุณหมอและผู้ช่วย ช่วยกันจับน้องราฟไว้
แหวก ขน แล้วปักจึ้กเข้าที่ต้นคอ หม่ามี๊ เสียวคอตัวเองวาบๆ >_<
น้องราฟร้อง แต่ยังไม่ทันดิ้น หมอก็ดึงเข็มออกแล้ว (โห..ไวมาก)
ถึงคราวยัยกิ๊งไม่มีปากเสียงแต่อย่างใด
แต่หลังจากหมอฝังชิพให้เสร็จแล้ว
ยัยกิ๊งก็ฟ้อนเล็บตอบแทนคุณหมอ 1 แควก - -"
อ่า... เป็นอันเสร็จ ฝังชิพเรียบร้อย
ไม่มีแผล อะไร
แต่ไอ้ตัวดี 2 ตัว มันงอน
กลับถึงบ้านมันเดินสะบัดตูดไปเลย
