8 July : ร้องเพลงประสานเสียง

ฮ้าว...ง่วง...

นอนไม่เต็มตาเลย ประกวด 2 วัน เหนื่อยแทบลากเลือด (อะไรมันจะขนาดนั้นวะ) คงเพราะเรานอนน้อยด้วย นอนดึก ตื่นเช้า

เมื่อคืนเรานอนหลับๆ ตื่นๆ ตลอดคืน ตอนนอนเราแยกแมว 2 บ้านออกจากกันเพราะเด็กๆ ยังไม่คุ้นเคยกัน เช็ดพื้นห้องน้ำให้แห้งแล้วให้น้อง Zero อยู่ในห้องน้ำ ส่วนลูกเรา 2 ตัวก็ปล่อยรวมกันไม่ได้อีก เผลอทีไรราฟขึ้นคร่อมน้องกิ๊งตลอดเลย (หื่นจังเว้ยลูกชายใครเนี่ย - -")

เราปล่อยตาราฟเดินในห้อง ส่วนยัยกิ๊งอยู่ในเต๊น คืนนั้นทั้งคืนแทบไม่ได้นอน ราฟไปเฝ้าหน้าเต๊นกิ๊ง ร้องง๊าวๆ จะเรียกให้น้องกิ๊งออกมา Zero อยู่ในห้องน้ำตัวเดียวก็ร้องโวยวายซะแทบห้องน้ำแตก ประสานเสียงกับ ตาราฟเป็นระยะๆ ยังกะเพลงออเครสตร้า

ปลุกนากา 6 โมงเช้า แต่เราตื่นตั้งแต่ตี 5 จิงๆ เรานอนไม่หลับทั้งคืน (ลูกชายมันร้องเพลงให้ฟัง T_T) ตื่นขึ้นมาดูนากาทุกครึ่ง ชม. ตลอดคืน แง...เมื่อไหร่จะเช้าวะ (ทรมานจิง) พอตี 5 ...ไม่ไหวแล้วเว้ย...ทรมาน ลุกดีก่า..(ดูหน้าตัวเองในกระจก เหมือนซอมบี้เลย เง่อ)

วันแรกต้องไปสนามประกวดตั้งแต่ 7 โมงเช้า ลงทะเบียน และตรวจสุขภาพก่อนประกวด (เพื่อลูกแล้วหม่ามี๊สู้ตาย ^^v) กรรมการลงสนามเลทไป 3 ชม. (เง่อ)

เขาแถวลงทะเบียน 7 โมงเช้า..ฮ้าว....

น้องอากินะ ยังได้นอนกลางวัน (อิจฉาลูกจัง ^^")

วันนี้กว่าจะประกวดเสร็จปาไป 4 ทุ่มครึ่ง สะโหลสะเหลแบกลูกกลับห้อง - -"

พี่ๆ ซื้อข้าวกล่องมาให้กินที่ห้อง กินแล้วนอนอีกแล้ว - -!

............................

Malaysia Cat Show
ตอนที่ 1 : วันแรกกับการเดินทาง
ตอนที่ 2 : ร้องเพลงประสานเสียง
ตอนที่ 3 : วีรกรรมของเจ้าลูกชาย
ตอนที่ 4 : งานประกวด